|
|
Op 27 mei 2006, een week na zijn zesentachtigste verjaardag, stierf Maurice Servranckx. Sedert 1945 was Maurice onafgebroken bestuurslid van de Ware Verenigde Vrienden, tot 1976 als feestcommissaris, vervolgens als ondervoorzitter en sinds 2000 als erevoorzitter.
Als er ooit iemand energie gestoken heeft in onze vereniging, dan was het Maurice. Hij was geen spelend lid, hij was een werkend lid. Alleen al de hoeveelheid door hem verzaagde panelen, verknipte doeken en uitgestreken verf is onvoorstelbaar. Geen optreden, geen feest of Maurice organiseerde, realiseerde, presenteerde, ontwierp, bouwde, verbouwde en verfraaide, desnoods met materiaal uit zijn eigen huis. Tot ver na zijn tachtigste bleef hij actief in het bestuur van onze muziekvereniging.
Niet alleen de fanfare deed hij draaien, hij was de animator van heel Pede. Hij was de grote roerganger van de ‘Vrolijk Pede’ feesten. Hij organiseerde de eerste handelsbeurs in de streek. Hij was de drijvende kracht van de geuzeprinses-verkiezingen. Hij organiseerde playbackshows lang voor het woord bestond.
In Pede kennen ze hem ook nog als cafébaas, als Prins Carnaval, als gemeenteraadslid, als voorzitter van de biljartclub (met lokaal in zijn café) en als cabaretier. Een uitstekend cabaretier – als hij dertig jaar later geboren was, dan was hij een BV geworden, een positie die hij heeft overgelaten aan zijn neef Urbanus, aan wie hij de stiel heeft geleerd. (Zie zijn interview in de Randkrant.)
De Ware Verenigde Vrienden verliezen aan hem een drijvende kracht en een vaderfiguur.
harmonie de ware verenigde vrienden,harmonie,fanfare,band,concertband,pede,muziek,muziekatelier,da capo,muziekles,notenleer
